Do poprawnego działania strony wymagane jest włącznenie obsługi javascript. Zmień to w opcjach Twojej przeglądarki i odśwież stronę.

Gmina Luzino położona jest w północnej części województwa pomorskiego, wchodzi w skład powiatu wejherowskiego zajmując powierzchnię 112 km 2 na terenie trzech jednostek fizyczno – geograficznych: Pobrzeża Bałtyckiego, pojezierza kaszubskiego i Pradoliny Łeby-Redy.

Przez teren gminy przepływają rzeki: Reda i Łeba, (w północno-zachodniej części gminy), Bolszewka, pierwotnie zwana Luzińską Strugą ( w środkowo- wschodniej części gminy), Gościna ( w północno- wschodniej części gminy).

Gminę charakteryzuje urozmaicona rzeźba terenu z licznymi nizinami, dolinami, wzniesieniami. Najwyższe wzniesienie znajduje się w Milwinie – 201 m n. p. m., a najniższy punkt w Zelewie i charakteryzuje się wysokością 35 m n. p. m.

Prawie połowę powierzchni stanowią lasy sosnowe i bukowe z obszarami objętymi ochroną przyrody, takim jak Robakowski Moczar i Torfowisko w Zielonym Dworze – torfowiska przejściowe, Luziński Moczar – zbiorowiska torfowiskowe i mszarne, Źródła Jadwigi i Stara Łąka – wilgotne łąki z rzadkimi gatunkami roślin bagiennych, Bielawa – wilgotna łąka torfowiska z rzadkimi i chronionymi gatunkami roślin, Wołowe Uroczysko – bór bagienny. W gminie znajdują się liczne pomniki przyrody nieżywionej – głazy narzutowe. Przez gminę przebiega droga krajowa nr 6 Gdańsk – Szczecin, będąca jednocześnie międzynarodową trasą E-28 Gdańsk – Berlin oraz linia kolejowa Gdańsk – Stargard Szczeciński.

W skład gminy wchodzi 12 miejscowości sołeckich: Barłomino, Dąbrówka, Kębłowo, Kochanowo, Luzino, Milwino, Sychowo, Tępcz, Wyszecino, Zelewo i Zielnowo. Łącznie gminę Luzino zamieszkuje 15 027 mieszkańców. Gmina charakteryzuje się dużym przyrostem ludności, spowodowanym dodatnią migracją ludzi z większych miast poszukujących ciszy, spokoju oraz dobrej komunikacji z miejscem pracy i szkołą.

Siedzibą władz gminy jest wieś Luzino, która zarazem jest jedną z największych wsi o charakterze małomiasteczkowym, w województwie pomorskim. Znajduje się w czołówce pod względem liczby mieszkańców w Polsce – 7299.

Pierwsze ślady osadnictwa w Luzinie i okolicach pochodzą z epoki kamienia i brązu oraz okresu wpływów kultury rzymskiej i łużyckiej, a ostatnie z wczesnego i późnego średniowiecza (VII w. p.n.e.). Wszystkie informacje o osadnictwie zostały potwierdzone przez badania archeologów i opisane. Przebadanych zostały 27 stanowisk i stwierdzono obecność: 23 cmentarzysk, 12 osad, 21 punktów osadniczych, 140 śladów osadniczych oraz skarbu monet i grodziska z IX w. n.e.

Na terenie gminy funkcjonują punkty gastronomiczne, hotel i urokliwe gospodarstwa agroturystyczne oraz pokoje gościnne pod całoroczny wynajem.

Poprzez działalność regionalnego teatru dramatycznego, Zespołu „Luzińskie Dzwoneczki”, kół gospodyń wiejskich w gminie tradycja przeplata się ze współczesnością. Odbywający się od 13 lat pomorski Festiwal Piosenki Kaszubskiej „Kaszëbsczé Spiéwë” spowodował nominację Luzina na „Stolicę Kaszubskiej Piosenki”. Co roku orgaznizowane się liczne imprezy plenerowe nawiązujące do dawnych obrzędów kaszubskich, m.in. sobótki i dożynki (odbywające się zawsze w  ostatnią niedzielę sierpnia) z najbardziej widowiskowym przejazdem korowodu ulicami Luzina.

 

Warto zobaczyć:

 

Kościół rzymsko-katolicki pod wezwaniem Św. Wawrzyńca w Luzinie

Budowla pochodzi z 1740 roku. Na wieży została osadzona chorągiewka z datą 1689 pochodząca z poprzedniego drewnianego kościoła. Wyposażenie jest barokowe oraz z XIX i drugiej połowy XX wieku. Rzeźby z XVIII w., droga krzyżowa z XIX w., chrzcielnica z XVIII wieku. Barokowa jest także brama wjazdowa na plac kościelny.  Najstarszym obiektem jest kamienna średniowiecza kropielnica pochodząca z drewnianego kościoła. Na wieży znajduje się zabytkowy dzwon z warsztatu gdańskiego ludwisarza E. Lindemana z 1793 r. Kościół posiada 2 zegary słoneczne i 100-letni zegar mechaniczny. W obrębie parafii usytuowana jest zabytkowa plebania, organistówka, w ogrodzie znajduje się obelisk przeniesiony z byłego cmentarza przykościelnego. Ciekawostką jest rzeźba – Pan Jezus wjeżdżający do Jerozolimy – wykonana przez mieszkańca Luzina Mariana Mielewczyka, stanowiąca jeden z elementów ołtarza papieskiego z 1999 r. wykonanego pod okiem znanego mistrza prof. Mariana Kołodzieja.

 

Kapliczki

W Luzinie znajdują się dwie barokowe XVIII-wieczne kapliczki. Jedna usytuowana jest niedaleko kościoła pod wezwaniem Św. Wawrzyńca, druga – przy ul. Długiej w pobliżu grodziska z IX wieku. Miejscowa legenda głosi, że Luzino posiadało siedem takich kapliczek, których zadaniem było chronienie gospodarstw przed piorunami i pożarami w czasie burzy.

 

 

Gminna Biblioteka Publiczna im. Leona Roppla w Luzinie

Znajduje się w byłym kościele protestanckim, funkcjonującym od 1895 do 1945 roku. Fundatorem kościoła był właściciel Barłomina Eberhard von Żelewski, a cegła wbudowana w obiekt pochodziła z barłomińskiej cegielni. Kościół wybudowany na wzgórzu zwanym „Kukówka” (118 m n.p.m.) wskazywał kierunek nowej rozbudowy wsi wokół linii kolejowej Szczecin-Gdańsk. Obiekt opustoszały, został przekazany Gminie i przebudowany na bibliotekę. Środki przekazała Wojewódzka Rada Narodowa w Gdańsku, której wówczas przewodniczącym był  uczestnik „Marszu Śmierci” Piotr Stolarek. Zapamiętał on otrzymaną wówczas miskę ciepłej zupy właśnie w tym kościele. Postanowił po latach przekazać środki na zagospodarowanie tego obiektu na potrzeby wyższej użyteczności publicznej, pragnąc w ten sposób spłacić swój dług wdzięczności wobec mieszkańców Luzina. Obiekt ten, jako biblioteka funkcjonuje od 1977 roku. W bibliotece znajdują się ekspozycje malarstwa, rzeźby, najstarszych wykopalisk Gminy Luzino, wypożyczonych z Muzeum Archeologicznego w Gdańsku oraz bogaty księgozbiór i dokumenty z życia kulturalnego i społecznego Gminy Luzino.

 

Arboretum

Arboretum powstało w 1998 roku na powierzchni 1,23 ha wg projektu dr inż. Urszuli Nawrockiej-Grześkowiak. Na terenie parku można podziwiać ponad 140 gatunków i odmian drzew oraz krzewów krajowych i aklimatyzowanych. W 2005 roku ustawiony został kamień upamiętniający 80-lecie Lasów Państwowych, a w 2006 roku posadzono uroczyście DĄB PAPIESKI, wyhodowany z żołędzi pobłogosławionych  dnia 28 kwietnia 2004 roku w czasie pielgrzymki leśników polskich przez papieża Jana Pawła II. W roku 2009 posadzono sosnę zwyczajną i świerk pospolity-wyhodowane z nasion poświęconych przez Papieża Benedykta XVI w czasie pielgrzymki do Polski w 2006r.

Park – arboretum spełnia rolę terenu rekreacyjnego dla mieszkańców Luzina i okolic. Stanowi bogatą skarbnicę wiedzy o  przyrodzie. Wytyczone ścieżki, założone trawniki i ustawione na terenie całego parku ławki mają również sprzyjać podziwianiu pięknych krajobrazów i malowniczej panoramy okolic Luzina. Po całym dniu można tu dobrze odpocząć pod wiatą i skorzystać z przygotowanego miejsca na ognisko.

 

Muzeum Techniki Wojskowej „Gryf” i Muzeum Saperskie „Explosive”

Ideą placówek ideą jest dynamiczna prezentacja eksponatów i lekcja żywej historii, którą można dotknąć, poczuć i przeżyć. Tu nie zobaczysz muzealnych sal z wypolerowanym parkietem i zakurzonych eksponatów, ale za to usłyszysz warkot czołgowego silnika, poczujesz zapach prochu i dotkniesz rozgrzanego pancerza.

Eksponaty Muzeum „GRYF” to w pełni sprawne technicznie pojazdy z czasów II wojny światowej takie jak czołgi T-34 czy replika PzKpfw V – legendarnej niemieckiej „Pantery”. Miłośników militariów przyciągnie także liczna kolekcja zabytkowych ciężarówek, samochodów osobowych i transporterów opancerzonych. Muzeum „Explosive” to niezwykle bogata kolekcja sprzętu saperskiego do wysadzania i wykrywania min oraz cała gama pozostałości wojennych.

 

 

Partnerzy i sponsorzy

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

© Copyright 2019 Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie Oddział Zjazd Kaszubów
Projekt graficzny: Iselin
Webmaster: Łukasz Makurat
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Kliknij na to powiadomienie, aby je zamknąć.